వార్షికోత్సవం

బ్లాగాభిమానులందరికీ బోలెడు కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంటున్న బ్లాగుష. 

అదేవిటి ‘వెల్కం స్పీచ్’ లేకుండా ఈ ‘వోట్ ఆఫ్ థ్యాంక్స్’  అనుకుంటున్నారా? భలే వారే! సిసలు విషయం ఏమిటంటే ‘అఖిలం మధురం’ మొదలయ్యి ఈ రోజుకి సరిగ్గా సంవత్సరం గడిచింది. బ్లాగు ద్వారా నేను మీతో పంచుకున్న ప్రతీ చిన్న విషయాన్నీ పెద్ద మనసుతో ఆస్వాదించారు కదా! మరి ఆ మాత్రం కృతజ్ఞత తెలపాలిగా? (ముందర కాళ్ళకి బంధం వెయ్యొద్దూ?). అసలే ఎదో ఒక రూపంలో మా బంధు మిత్ర సపరివారమంతా బ్లాగులో తళుక్కుమంటూంటారు కదా? బ్లాగు పుణ్యమా అని మా అబ్బాయిని కొద్దిగా, శ్రీవారిని సుమారుగా, అత్తగారిని ఓ మాదిరిగా, మావగారిని దాదాపు సంపూర్తిగా అందరికీ పరిచయం చేసేసాగా. మిగతా వాళ్ళకీ క్లుప్తంగా అయినా న్యాయం చెయ్యొద్దూ!

ముందుగా మా ఇంటి ఆడపడుచు, మా ‘సిరి’ గురించి ప్రస్తావిస్తాను. అర్ధమోగుడే అయినా జగదేక వీరుని కథలోలా ‘ఓ హలా! ఒసేయ్! ఏమే! ఏమిటే!’ అనుకునే అంత చనువు ఇచ్చేసి పెత్తనం చలాయించే హక్కు వదిలేసుకుంది పాపం. మా ఇద్దరికీ ఇష్టమయిన సంగీతంలో నాతో గొంతు కలుపుతూ సరదాగా సరిగమలు పలకడం, మేమిద్దరం ఎంతో ఎంజాయ్ చేసే వ్యాపకం (శ్రోతల అభిప్రాయాల సంగతి మాకనవసరం అనుకోండి). ఇక ఆడపడుచు శ్రీవారయిన మా అన్నగారు రవి సంగతి చెప్పకనే చెప్పాలి. అపర కుబెరుడే అయినా, ఎటువంటి భేషజం లేకుండా   పిల్లల్లో పిల్లాడిలా ఎల్లప్పుడూ ఉత్సాహంగా ఉంటూ, నాకు సొంత చెల్లెలికిచ్చే స్థానమిచ్చేసి ఆప్యాయంగా డార్లింగ్ బ్రదర్ అయిపోయారాయన. 

బావగారు సుధాకరుడు బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి. చాలా విషయాల్లో పెద్దరికం కనబరుస్తూనే, ‘ఎంటమ్మాయ్! సంగతులు’ అంటూ తమ్ముడితో కంటే మరదలినయిన నాతోనే ఎక్కువ సాన్నిహిత్యం పెంచుకుని ‘నేను ఎల్లప్పుడూ అమ్మాయి నే’ అనే సంతూర్ యూత్ ఫీలింగ్ కలిగిస్తుంటారు. ఇక నాదీ మా తోటికోడలు  అరుణదీ నక్షత్రం ఒకటే. పుట్టింట్లో నేనే పెద్దదాన్నవడంతో ‘అక్కచేసే ముద్దు’ నాకు మా తోటప్ప దగ్గరే తీరుతుంది. దబాయించేసే చొరవ కూడా ఇచ్చేసి పాపం ‘నీ లాగ నేను ఉండలేనే’ అని అంటూ వుంటుంది. అది అలా అన్నప్పుడల్లా ‘తన లా వుండడం నాకెంత కష్టమో!’ అని అనిపిస్తుంటుంది. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే అక్కని చూసిన ఎవరికయినా ‘దేవత’ సినిమాలో సావిత్రి స్ఫురించక మానదు. మాట, చేత, హైటు మరియు వెయిటు తో సహా. గలగలా గోదారి నేనయితే నిండు నిశ్చల కృష్ణవేణి మా అక్క అని కితాబు(?) ఇచ్చారు మా పిన్నత్తగారు. వీళ్ళే నా చీర్ లీడింగ్ టీం కూడా.

ఇలా భిన్న వ్యక్తిత్వాలున్న వీళ్ళందరితో ఆనందంగా ఆహ్లాదంగా సాగే మా ఇంటి రామాయణం (సు)వర్ణాల మేళణమ్.

 ‘సిసలు’ సంగతి బ్లాగు వార్షికోత్సవం అయితే ఈ రోజుయొక్క ‘అసలు’ విశేషం మా ‘సప్తపది’కి రెండు దశాబ్దాలు గడిచాయి. అంటే మా ఇంటి ఇంద్రధనుస్సు లో నేనూ ఓ వర్ణమయి మెరుస్తూ ఇరవై సంవత్సరాలు పూర్తయ్యాయి. 

శ్రీవారి సమేతంగా మీ అందరి అభినందనలూ సదా కోరుతూ.... మీ బ్లాగుష